په ختیځ Democratic Republic of the Congo کې د روغتیا چارو پر ادارو باندې د باور نشتوالی د دې لامل ګرځي چې ناروغان د ایبولا علاج ته دومره ناوخته ورسېږي چې د ژونډۍ بچ کېدل ورته ناممکنه وي.
دا tendência په یوه جګړه ځپلې سیمه کې د ویروس د خپاتیا سرعت ته د زیاتوالي ګناه کوي، چیرې چې طبي पायाړه وړاندې لا تجربه کونکي فشارونو سره مخ आहे. کله چې ځانګړې ټولنې د burial (خپلولو) خونډې کړنې ردوي او فعال موارد پټوي، دوی د روغتیايي کارکوونکو لپاره داسې تیاره نقاط رامینځته کوي چې د وبا د کنټرول په هڅو کې یې خنډ ګرځي.
په یو لرې مینې ښار کې روغتیايي کارکوونکو ویل چې د ناروغۍ ویره او د چاروOfficials پر وړاندې شک ډیری خلک د نښو پټولو ته اړوي [1]. دا ډډه کول د لومړنی تشخیص مخه نیسي، چې معنی یې دا ده چې ناروغان ډیری وخت علاج مرکزونو ته هغه وخت رسیږي کله چې ویروس له هغه کچې څخه تیر شوی وي چې طبي مداخلات ګټور وي [1].
د ایبولا د وروستۍ وبا اعلان شاوخوا دوه اونۍ وړاندې شوی و [2]. له دې اعلان څخه وروسته، د 220 څخه زیات احتمالي مړینې ثبت شوي دي [2].
پوښتل شوي استازي وايي چې ځایي اوسیدونکو د burial (خپلولو) خونډو پروټوکولونه رد کړي دي، چې د مړو ناروغانچو څخه د دوی کورنیو ته د ویروس د انتقال په阻止 کولو کې خورا مهم دي [1]. د غم او سیسټماتیکې ناعتماده ترکیب د خلکو او د هغې سیمې لپاره اعزاز شویو طبي ټیمونو ترمنځ یو لوی خنډ رامینځته کړی [1].
د WHO Director-General Tedros Adhanom Ghebreyesus په دې ځوابیزو اقداماتو کې شامل شوی دی، ځکه چې سازمان په Democratic Republic of the Congo کې د مرستو د همغټۍ لپاره کار کوي [2]. خو د طبي ځوابونو اغیزمنتیا لا هم محدوده ده، ځکه چې د ټولنې د پټون له امله د مواردو په ریښتنی وخت (real time) کې تعقیب کول ناممکنه دي [1].
طبي memset ویل چې د باور نشتوالی د ویروس په څیر خطرناک دی. د ټولنې له همکارۍ پرته، د ناوخته علاج او غیر خونډو burial (خپلولو) کړنو دا کړۍ د مړینې د شمېر د زیاتوالي سبب ګرځي [1].
“په ختیځ Democratic Republic of the Congo کې د روغتیا چارو پر ادارو باندې د باور نشتوالی د دې لامل ګرځي چې ناروغان د ایبولا علاج ته دومره ناوخته ورسېږي چې د ژونډۍ بچ کېدل ورته ناممکنه وي.”
په ختیځ DRC کې وضعیت دا ښیي چې د خورا Заразو لرونکو ناروغیو لپاره طبي مداخلات پرته له ټولنیز باور څخه بې ګټې دي. په جګړه ځپلو سیمو کې، د حکومت روغتیايي ابتکاراتو او د ځایي ټولنې تصوراتو ترمنځ خالي ځای کولی شي د کنټرول ستراتیژۍ له تخریب څخه چې یو اداره کېدونکی طبي بحران په یو پراخ عامه روغتیايي ناستیا بدل کړي.



