کله چې د یوې جنگي طیارې میسایل د发射 کولو کې پاتې شي او په طیاره کې پاتې شي، ځانګړې ډلې سختې بیړنیې لارښوونې تعقیبوي [1].
دا کړنې خورا مهمې دي ځکه چې یو فعال میسایل، چې د hung ordnance په نوم یادیږي، د لینڈینګ پر مهال د پایلوټ او هوایی اډیانې لپاره سخت خطر създаوي [1]. د发射 کولو په ترتیب کې هر ډول تخلفات یوه arme داسې په یو خطرناک وسیله بدلوي چې د ناڅاپي چاوتو څخه د بچ盏 کیدو لپاره باید په ډیر دقت سره اداره شي.
کله چې یو میسایل فشل شي، لومړی اولیت د flight crew خوندیتوب وي. پایلوټان داسې روزنلیکونه ترلاسه کوي چې ماموریت په نیمه لاره کې ودروي ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې طیاره د یوې ناثابته وسلې په وړلو سره نورو جګړې خطرونو ته لاس نه رسوي [1]. د پرواز لاره د کنټرول شوي لینڈینګ په لور اړو {شودل}، چیرې چې پایلوټ باید ځانګړې پیرامیټره وساتې چې د وسلې د فعالیدو مخه ونیسي.
له لینڈینګ وروسته، مسؤلیت ځمکنیو ټیمونو او د وسلو ځانګړې ډلو ته منتقل {شودل} [1]. دا متخصصین د فعالو میسایلو د غیر فعالولو په حساس پروسه کې روزنلیکونه لري. دا پروسه د وسلې د مجزا کولو او د هغې د发射 میکانیزمونو د neutral کولو په برخه کېست، ترڅو وروسته له دې په فزیکي توګه له طیارې څخه لرې شي [1].
په دې مرحле کې د کاکپیټ او ټارماک (tarmac) ترمنځ همسبابه coordination اړین دی. ځمکنی ټیمونه باید یو خوندي محیط رامینځه راولي ترڅو نور personnel د hung ordnance له خطر څخه وساتي [1]. د پیل د发射 ناکامۍ څخه تر وروستۍ غیر فعالولو پورې دا سلسله ترتیب شوې ده ترڅو په تخلفاتو کې د لوړ اکسپلوژیو وسلو inherent خطرونه کم کړي [1].
دا حفاظتي لایې ډاډ ورکوي چې یو میکانیکي یا بریقي تخلف په رن-وې (runway) باندې په یو مهلک حادثه بدله نه شي [1].
“یو فعال میسایل، چې د hung ordnance په نوم یادیږي، د پایلوټ او هوایی اډیانې لپاره سخت خطر създаوي.”
د دې مفصلې لارښونو موجودیت د عصري هوایی وسلو خطرناک طبیعت ته اشاره کوي. د یوې جګړې ماموریت څخه د خطرناکو موادو د ریکاو عملیې ته بدلون ښیي چې د وسلې د تخلف پر مهال اصلي خطر د میسایل له لاس څخه ورکیدل نه، بلکې د طیارې د بیرون راستنیدو پر مهال د ځمکنیو مهلکو پېښو احتمال دی.
