د Halifax د ټاټو هنرم John Newcombe مور د هغه کس ته د نوې محاکمې د اجازه ورکولو پریکړې پر وړاندې خپل غوسه څرګندوي چې د هغې د زoons په قتل کې محکوم شوی و.
دا پرمختګ د هغه کورنۍ لپاره یو لوی قانوني ستونزه رامنځه کړې ده، چې د 2012 کال د ډزۍ پېښې په اړه د وروستۍ پریکړې او ځوابونو ترلاسه کولو لپاره له یو لسترای د 十 decade (لس کلونو) څخه زیار کړی دی. د اپیل پروسه اوس د هغه قضیې د بیا خلاصولو ګواښ کوي چې کورنۍ یې باور درلود حل شوې ده.
Newcombe په 2012 کې ووژل شو [2]. د قتل ۱۳ کاله وروسته، قانوني پروسه بیا محاکمو ته راسته شوې او د اپیل یوه جلسه د 2024 کال د جون لپاره ټاکل شوې ده [1]. د قربانۍ مور ویې ویل چې هغه دې ته ناامیده ده چې محکوم شخص ته د پېښې له ډېرې موده وروسته د نوې محاکمې اجازه ورکول کېږي [1].
د هغې په words: "هیڅ عدالت نشته."
هغې د هغه ذهني سکون (closure) د نشتوالي ته اشاره وکړه چې له جرم څخه نیزې تر اوسه دوام لري. کورنۍ لا هم د قضیې د حل نشده اړخونو لپاره ځوابونه غواړي، په داسې حال کې چې د محکوم کس د نوې محاکمې احتمال سره وړاندام کیږي.
هغې وویل: "له 13 کلونو وروسته موږ لا هم ځوابونه نه لرو، او اوس محکوم شخص ته نوې محاکمه ورکول کېږي؟"
دا قضیه په Halifax, Nova Scotia کې لا هم د بحث نقطه ده، ځکه چې قضایي نظام د تورن د عادلانه محاکمې د حقونو او د قربانیانو د کورنیو د دایمي سکون د اړتیاوو ترمنځ توازن ساتلو هڅه کوي. د قربانۍ مور وویل چې د اپیل اوسنی حالت هغه عدالت له منځه وړي چې د هغې زoons یې مستحق و [1].
“"هیڅ عدالت نشته."”
دا قضیه د کاناډا د قضایي نظام په interior کې د اپیل پروسې (چې ډاډ ترلاسه کوي چې هیڅوک په غلطه توګه محکوم نشي) او د قربانیانو د کورنیو پر رواني فشارونو ترمنځ کړکېاو ته اشاره کوي. کله چې د جرم څخه له یو لسترای (لس کلونو) وروسته نوې محاکمه پیل شي، دا اکثراً د ژوندی پاتې کیدونکو لپاره ټراوما (رواني ټپونه) بیا تازه کوي او د دې لامل کیږي چې عامه خلک داسې تصور وکړي چې قانوني نظام د قربانیانو د سکون پر ځای پر طرزي تخنیکي اصطلاحاتو优先级 (ترجیح) ورکوي.
