هند ممکن تر ۲۰۷۰ کال پورې د خپلو Net-Zero اخلاصو هدف ترلاسه کولو لپاره تر ۲۲.۷ ټریلین ډالرو [1] پورې اړتیا ولري [1, 2].
دا مالي اړتیا د نړۍ د یوې له خورا ګړندۍمندی په Wachstum اقتصاد لپاره یو لوی инфраструкچري او اقتصادي بدلون څرګندوي. د پانګونې دا کچه د صنعتي ودې او سختو اقلیمي هدفونو ترمنځ د توازن ساتلو ستونزه په ګڼنه کې راوړي.
د Net-Zero اقتصاد ته د لیږد لپاره، هند باید د خپل انرژۍ تولید او مصرف نمونې له سره تنظیم کړي [2]. پدې کې د ফসیلولونو څخه تېرشېدل او په نوي ټولیو انرژۍ سرچینو، green hydrogen او electric mobility کې پراخه پانګونه شامل ده. اټکل شوی ۲۲.۷ ټریلین ډالره [1] به د نوې او تلپاتې инфраструкچر جوړولو او د پخوانیو، کاربون-باري اثاثو دretired کولو لګښتونه پوښي.
د داسې یو لیږد لپاره مالي سرچینه د کورنۍ پانګونې او نړیوال ملاتړ combination ته اړتیا لري. که څه هم هند د ۲۰۷۰ کال [1, 2] یو روښانه هدف ټاکلی دی، خو د اوسنیو د پانګونې کچو او Projected اړتیاوو ترمنځ خالي ځای یو اصلي ننګمنه پاتې دی. دا بودیجه باید په څو لسیزو کې ترلاسه شي ترڅو یو ثابته لیږد تضمین شي چې ملي اقتصاد不稳定 نه کړي.
memset متخصصینو ویل چې دا لګښت نه یوازې د نوې ټیکنالوژۍ نصبولو، بلکې د بریښنا ګرېډ د عصري کولو لپاره اړین سیسټمیک بدلونونه هم شامل دي. دا پانګونې د هند لپاره خورا مهمې دي ترڅو خپلو نړیوالو اقلیمي تعهداتو ته ورسېږي او په عین حال کې میلیونونو граждаویان له غربت څخه نجات ورکړي.
د اړتیا وړ پانګونې دا پراخ حجم د نړیوال اقلیمي مالي ملاتړ (global climate finance) اړتیا په ګڼنه کې راوړي. د پرمختللو هیوادونو څخه د ارزانو قرضو او ګرنټونو پرته، د ۲۲.۷ ټریلین ډالرو [1] لګښت بار ممکن د لیږد سرعت کم کړي.
“هند ممکن تر ۲۰۷۰ کال پورې د خپلو Net-Zero اخلاصو هدف ترلاسه کولو لپاره تر ۲۲.۷ ټریلین ډالرو پورې اړتیا ولري.”
پدې ډول ۲۲.۷ ټریلین ډالرو اټکل شوی لګښت هند په یوې پیچلې موقعیت کې ځایчва، چیرې چې د هغه اقلیمي اهداف په پراخه توګه د نړیوالې پانګونې ترلاسه کولو ته تړلي دي. که نړیوال مالي ملاتړ ترلاسه نشي، هند ممکن مجبوره شي چې د سست اقتصادي Wachstum یا د اخلاصو د هدفونو د ځنډېدو ترمنځ انتخاب وکړي، چې دا ممکن د اقلیمي بدلون کمولو لپاره په نړیوالو هڅو باندې اغیزه وکړي.
