د الجزیره عربیک ډیجیټل پلیټ فارم په خپلې پروګرام "سيناريوهات" (Scenarios) کې د ایران د اقتصاد د احتمالي Trajectories په اړه بحث 개최 کړ [1].
دا بحث د هغې ملي نقطه د اړیکې په اړه رڼاء някои کوي چې چیرې د انقلابي دولتي منطق ساتنه او د سیمهییزې یوځای کېدو ګټې په یو बाजू کې دي. دا توازن به دا ټاکه کړي چې ایا ایران به خپله انزوا پالي یا به خپل بازارونه د بهرنیو پانګونې لپاره پرانیزي [1].
دا برنامه تحلیل کوي چې ایا د خلاصون لور ته حرکت کولی شي د هېواد لپاره د یو نوي اقتصادي دروازې په توګه کار {k} [1]. د موجوده دولتي ماډل او یوې ډېرې یوځای شوې سیمهییزې تګلارې په پرتله کولو سره، دا بحث څېړي چې څنګه بهرنی capital کولی شي پر کورنی منظر mempengaruhi [1].
د دې بحث اصلي محور د انقلابي دولت د ایډیولوژیکو اهدافو او د اقتصادي growths د عملي اړتیاوو ترمنځ ټکر دی [1]. برنامه وړاندیز کوي چې سیمهییزه یوځای کېدل کېدای شي د ثبات لور ته یو لاره وړاندې کړي، هرڅه چې داسې یو لیږد به دTraditionally دولتي منطق څخه تېرشېدو ته اړتیا لري [1].
لکه څنګه چې ایران د دې متضاد ماډلونو ترمنځ لارې لټوي، د بهرنیو پانګونې امکان د هغې د اوږدمادني مالي روغتیا لپاره یو کلیدي عامل پاتې کېږي [1]. د الجزیره ډیجیټل پلیټ فارم لخوا وړاندې شوی تحلیل د یو تړلې انقلابي اقتصاد څخه د یو داسې اقتصاد لور ته د لیږد پیچلتیا په ګوته کوي چې له خپلو ګاونډیانو سره تړاو لري [1].
“دا برنامه د ایران د اقتصاد لپاره احتمالي Trajectories څېړي.”
دا بحث د یوې پراخې سیمهییزې بحث په اړه رڼاء کوي چې ایا په حکومت کې ایډیولوژیک سختوالی د عصري نړیوالې سوداګریزې سره Compatible دی. که ایران د سیمهییزې یوځای کېدو لور ته وګرځي، دا کېدای شي د هغه په بهرنۍ پالیسۍ کې یو پراگماتیک بدلون وي، چې احتمالا به د ګډو مالي ګټو له لارې په منځني خاوریو کې اقتصادي کړاوونه کم کړي.


