د FIFA World Cup کې د نیوซีلاند په وړاندې د ایران لومړنۍ لوبه مساوي پاتې شوه، په داسې حال کې چې موندونکي د خپل حکومت په اړه په ژور ډول وویشل شوي وو [1, 2].
دې پیښې ښوولې چې څنګه نړیوالې ورزشي میدانونه د کورنیو سیاسي شخړو لپاره په مرکز بدل کېدای شي. د لومبانو په منځ کې موجودې tensione (تاوتأوتیا) یو عادي نړیواله لوبه د ایرانی ټولنې د مختلفو ډلو ترمنځ په یو سمبولیکې مخامخې بدلې کړه [1, 2].
په داسې حال کې چې لوبالۍ په میدان کې سیالي کوله، د لومبانو ځای د یوې داسې ملت تصویر وړاندې کاوه چې په ګډوډۍ کې دی. موندونکو د ایران د حکومت په اړه مخالف نظرونه څرګند کړل، چې داسې یو حالت رامنځه راغی چې لوبه د نیوซีلاند په وړاندې نه، بلکې د "ایران ضد ایران" په څیر ښکارېده [1, 2].
دا تضاد په هیواد کې د پراخې سیاسي نارضۍ له وړاندې رامنځه شوی دی. سټاډیم یو داسې نادره عامه ځای وګرځی، چې چیرې مخالفې نظریات یو بل ته نږدې وړاندې شوې، چې دا د هغه داخلي مبارزې څرګندونه دي چې اوسمهال د ایران دولت ورسره مخ面对 دی [1, 2].
څارونکو وویل چې دې ورزشي پیښې د کورنۍ سیاسي نښې یو ډول نمائنده یا proxy وګڼله. د یوې لوړې کچې نړیوالې ټورنومنټ پر مهال د دې تضادونو څرګندوالي، نړیوالې attention (پاملرنې) د هیواد د ناارامیو او د حکومت په وړاندې د عامه sentiment (احساساتو) د ټوټو-ټوټو کېدو په لور راکشاله [1, 2].
“لوبه د "ایران ضد ایران" په څیر ښکارېده”
د 2022 World Cup پر مهال د ورزش او سیاست یوځای کېدل دا حقیقت څرګندوي چې د ملي هویت او دولت ته د وفادارۍ جلا کول څومره ستونزمن دي. کله چې یو ملي ټیم د داسې حکومت استازیتوب کوي چې د граждаوو یوه برخه ورسره مخالفه وي، نو هغه ټیم په یوې争议 (جنجالي) سمبول بدلېږي. دا ډینامیک وړاندیز کوي چې نړیوالې ټورنومنټونه کولی شي د Marginalized (حاشیه ایو) سیاسي غږونو د ښکاره کېدو لپاره د کاتالیسټ یا 촉진 (تسریع کونکي) په توګه عمل وکړي او یو بې طرفه ورزشي سیالي په احتجاج لپاره په یو نړیوال پلیټ فارم بدل کړي.
