د امریکا او ایران د ceasefire تړکر له پسه، چې د دریو میاشتو جګړه یې پای ပြهونکی کړ [1]، د لبنان displaced کورنۍ د دوشمنې په ورځ جنوبي لبنان ته بېرته راستنېدل پیل کړل.
د ملکي وګړو دا لاریګښت یوې Kritikal ترانزیټ دورې ته اشاره کوي، ځکه چې سیمه هڅه کوي د اسرایلو او Hezbollah ترمنځ د یوې اوږدې جګړې څخه وروسته ثبات ترلاسه کړي. خو دا راستنېدل له خطرونو ډک دي، ځکه چې د ډیپلوماټیکې بریا سره سره امنیتی وضعیت لا هم ناثابته پاتې دی.
په جنوبي لبنان کې ځايي چارواکو اوسېدونکو ته خبرداری ورکړ چې خپلو کورونو ته په بېړه راستنې کېدلو ته اړنه نکړي [2]. دغه چارواکو وویل چې وخت څخه وړاندې راستنېدل ممکن خطرناک وي، ځکه اسرایلو ویلي چې خپل ځواکونه به له دې سیمې څخه نه ایستي [2].
هغه جګړه چې دا کورنۍ displaced کړې وې، د دریو میاشتو لپاره دوام کړی و [1]. که څه هم د امریکا او ایران د سولې تړکر فعال جګړه بند کړې، خو د بهرنیو پوځي ځواکونو دوامداره موجودیت د هغو ملکي وګړو لپاره چې خپلو ملکیتونو ته بېرته ځي، یو ناثابته چاپو ته اړ کوي.
اوسېدونکي داسې پیچلې حالاتو سره مخ دي چې د جګړې رسمي پای سمدستي د بشپړ خوند او خوندور امنت په مانا نه دی. د کور ته د راستنېدلو ارزو او د پوځي موجودیت د حقیقت ترمنځ کړکېو لا هم په جنوبي سیمو کې د هواي حالت تعریفوي [3].
چارواکي د وضعیت څارنه کوي او د ډیپلوماټیکو چېنلونو سره همغږي کوي ترڅو د خپلو کورونو ته د خوندي او منظمې راستنېدلو پروسه تضمین کړي. د ceasefire ثبات تر ډېره حده د امریکا او ایران لخوا ټاکل شویو شرایطو ته د adherence پورې اړه لري [2].
“د لبنان displaced کورنۍ د دوشمنې په ورځ جنوبي لبنان ته بېرته راستنېدل پیل کړل”
د جنوبي لبنان displaced ملکي وګړو راستنېدنه د لوړې کچې ډیپلوماټیکو تړکرونو او په ځمکنی سطح امنیتی وضعیت ترمنځ خالي ځای ښيي. که څه هم د امریکا او ایران تړکر کولی شي فعاله جګړه ودروي، خو د اسرایلو د ځواکونو د سمدستي وتلو انکار معنی دا ده چې سیمه لا هم یو militarized زون پاتې دی، چې اوسېدونکي د سولې او احتمالي نوي جګړې ترمنځ په یوې معلقې حالت کې پریږدي.
