د مکسیکو دوه درېمې اړتیاوې لا هم د غربت په دام کې بندې دي

د وروستیو معلوماتو له مخې، په مکسیکو کې د هغو کسانو تقریباً دوه درېمې برخې چې د غریبانو په لړیز کې classifying شوي، هیڅکله نشي کولی د غربت له دام څخه خلاص شي [1, 2].

دا د ټولنیز تحرک نشتوالی ښيي چې که څه هم په هیواد کې د غربت üldې کچې راکښته شوې، مګر د نفوس یوه لویه برخه لا هم د اقتصادي سختو شرایطو په یو چرخه کې بندې دي. د دې "د غربت د دام" دوام ښيي چې عمومي اقتصادي ودې تر ټولو زیارتو اړتیاوانو وګړنیو ته نه رسیږي.

معلومات ښيي چې 65.8% خلک لا هم د کاري غربت (labor poverty) په حالت کې دي ^[1]. دا بهیر په هیواد کې په جنوبي سیمو کې، په ځانګړې توګه په Chiapas، Guerrero او Oaxaca ایالتونو کې خورا شدید دی [1, 2]. په دې سیمو کې د بندیزي غربت ترټولو لوړه کچه لیدل کیږي، چیرې چې اوسیدونکي د ملي تماینو سره Незаده، د لوړو دخلو کټونو ته د تګ لپاره مبارزه کوي.

څیړونکو ویل چې دا د تحرک نشتوالی د څو جوړښتیزو عواملو له امله دی. د جنسیت نابرابرۍ او د کورنۍ جوړښت د هغو کسانو لپاره چې د اقتصادي کچې په ټیټه کچه کې دي، د دخلو په ودې کې مهم رول لوبوي [1, 2]. سیمه ییزې تفاوتونه دې ستونزې نور هم زیاتوي، ځکه چې पायाڼې او فرصتونه په ټول هیواد کې په نابرابره توګه ویشل شوي دي.

دا خنډونه یو داسې چرخه رامینځه راوړي چې چیرې د زېږون شرایط او جغرافیه تر ډیره حده د یو کس اقتصادي راتلونکی ټاکي. څرنګه چې دا عوامل سیسټماتیک دي، نو انفرادي هڅې ډیری وخت د جنوبي ایالتونو موجوده جوړښتیز محدودیتونه overcome کولو کې ناکامه کیږي [1, 2].