د پاکستان स्टेट بانک د خپلو پالیسیو د سود نرخ په 11.5% کې وساته [1].
دا پریکړه د مرکزي بانک د هڅو څرګندونه کوي چې اقتصادي ودې او د inflation د کنټرول اړتیا کې توازن رامنځته کړي. د نرخونو په ثابتولو سره، بانک د monetery tightening یا تخفیف په اړه یو احتیاطي چلند ته اشاره کوي، په داسې حال کې چې بهرنی اقتصادي فشارونه څاره کوي.
چارواکو د څو کلیدي اقتصادي Показаندونکو (indicators) له جامع بیاکتنې وروسته دې پریکړې ته ورسیدل. بانکa په ځانګړي ډول د inflation اوسني رجحانات او د نړیوالو تېلو قیمتونو نوسان (volatility) تحلیل کړ [1]. سربېره پر دې، स्टेट بانک د پراخ اقتصاد باندې د بودیجې وروستیو اقداماتو اغیزه هم په پام کې نیوله [1].
د نرخ په 11.5% کې ساتنه [1] پدې معنیسته ده چې د سودګریو او مصرفکوونکو لپاره د پور اخیستلو لګښتونه په اوسنیو کچو کې به پاتې وي. دا ثبات اکثراً د پانګونکوونکو او خصوصي سکتور لپاره د مالي تعدیل (fiscal adjustment) په میاشتو کې د Predictability وړاندې کولو لپاره غوښتل کیږي.
دا پریکړه په داسې حال کې راغله چې حکومت د ملي اقتصاد د ثبات لپاره د بودیجې نوې ستراتیژۍ پلي کوي. د تېلو قیمتونو باندې د بانک تمرکز وړاندیز کوي چې بهرني ټکانونه لا هم د کورني قیمت ثبات لپاره یو اصلي اندیشمنګانې پاتې دي [1].
که څه هم بانک کوم بدلون اعلان نه کړ، خو د بیاکتنې پروسه د monetery policy او fiscal measures ترمنځ تړاو ته اشاره کوي. स्टेट بانک د دې متغیراتو څارنه jätली نه دی ترڅو معلومه کړي چې آیا د inflation هدفونه پوره کولو لپاره د 11.5% [1] نرخ په راتلونکي کې تعدیل اړین دی که نه.
“د پاکستان स्टेट بانک د خپلو پالیسیو د سود نرخ په 11.5% کې وساته.”
د سود نرخ د ثابت ساتلو پریکړه وړاندیز کوي چې د پاکستان स्टेट بانک باور لري چې اوسنی monetery شرایط د inflation د مدیریت لپاره کافي دي پرته له دې چې اقتصادي فعالیتونه نور خنک شي. د تېلو قیمتونو او د بودیجې اقداماتو په تولو سره، بانک دا ومنله چې کورنی ثبات په پراخه کچه په نړیوالو توکو (commodity markets) او د حکومت په مصرف پورې تړلی دی، چې دا ښیې چې د نرخ راتلونکي بدلونونه به احتمالاً د دې بهرنیو او مالي فشارونو په ځواب کې وي.
