د کیوبیک یو قاضي د شیدو د اضافي پیسو پر وړاندې د قهوه د شبکې د ګروپي دعوې منظوري ورکړه

د کیوبیک یو قاضي Starbucks، Tim Hortons او Second Cup ته د غیر لبنيو شیدو د بدیلو د لګښت په اړه د ګروپي دعوې (class-action lawsuit) اجازه ورکړې ده ^[1].

دا پریکړه د هغو مصرف‌کونکو لپاره یو مهم قانوني ګام دی چې استدلال کوي د वनस्पतीاتو پر وړاندې د شیدو اضافي لګښتونه زیات دي او د بیو د لوړولو (price gouging) په категория کې راځي [1, 3]. دا قضیه کولی شي د کاناډا په کچه د قهوې لوی پلورونکو مجبور کړي چې د غذايي بدیلو لپاره خپل د بیو ماډلونه بیا تنظیم کړي.

په دعوه کې ادعا شوې چې دې شبکې د عادي غوايي شیدو په پرتله د वनस्पतीاتو پر وړاندې د شیدو بدیلو لپاره له مصرف‌کونکو څخه نامناسبه اضافي پیسې اخیستې دي [1, 2]. دا قانوني اقدام د دې اجزاوو د حقیقي لګښت او د پلور په وخت کې له پیرایه څخه اخیستل شویو پیسو ترمنځ د فرق باندې تمرکز کوي [1, 3].

په اړوندو Kontextونو کې وړاندې شوی شواهد د بیو کې څرګنده تفاوت ښیي. Starbucks ویلي چې د دوی د वनस्पतीاتو پر وړاندې د شیدو بدیلو بیه د غوايي شیدو د بدیلو څخه ۶ مراتنې زیاته وه ^[4]. دا اعتراف د دعوا کوونکو د دې استدلال محور دی چې اضافي لګښتونه د محصول حقیقي لګښت منعکس نه کوي ^[4].

د قاضي پریکړه چې د ګروپي دعوې ته اجازه ورکوي، پدې معنیسته چې محکمه باور لري چې د دې څیړنې لپاره کافي اساس شته چې آیا د بیو دې کړنیو په کیوبیک کې د مصرف‌کونکو د ساتنې قوانونه ترCannot نښت کړې دي که نه ^[1]. دا دعوه د هغو مصرف‌کونکو د یوې پراخې ډلې استازیتوب غواړي چې په دې ځانګړو شبکې کې د غیر لبنیو اختیارونو لپاره اضافي پیسې ورکړې دي [1, 2].

Starbucks، Tim Hortons او Second Cup اوس د یوې قانوني ننګونې سره وړاندې دي چې که محکمې پریکړه وکړه چې اضافي لګښتونه غیر توجیهي وو، نو کېدای شي د لویو مالي جریمو سبب شي [1, 3]. دا پروسیجې اوس به د کشف (discovery) مرحلې ته ځي، چیرې چې شرکتونه باید د خپلو پیرونو او د بیو د ستراتیژیو په اړه ډیر مفصل معلومات وړاندې کړي ^[1].