امریکا او ایران د دواړو هیوادونو ترمنځ د شخارې د پایپراي لپاره یو الکترونیک تفاهمي یادښت لاسلیک کړی [1].
دا تړون په څو سیمو کې د دښمنۍ د بندولو او د Strait of Hormuz د بیا خلاصولو له لارې د نړیوالو انرژۍ بازارونو د ثبات کولو هدف لري. دا تړون د یوې داسې شخارې څخه وروسته یو مهم ډیپلوماټیک بدلون दर्शوي چې د 109 [1] او 110 ورځو [4] لپاره دوام کړې ده.
د ایران د ملي امنیت شورا وویل: "دا تړون په ټولو fronts، د لبنان په ګډون، جګړه پای ته رسوي" [1]. د ۱۴ مادهای تړون د شرایطو له مخې [2]، امریکا به پر ایران sanctions لغوه کړي او د دغه هیواد د رژیم اړوند فنډونه او Assets به خلاص کړي [3].
د لاسلیک بهیر په الکترونیکي ډول د Tehran او Washington ترمنځ ترسره شوی [1]. سره له دې چې Al Jazeera د دوشنبې، 16 جون 2026 په ورځ د دې اعلان په اړه خبره کړې [1]، خو نورو راپورونو د امریکا د یو چارواک 말을ات کړی چې ویې ویل د سلامۍ په دې لنډمهاله تړون باندې د چهارشنبې ماښامه، 17 جون 2026 په ورځ لاسلیک شوی [1].
د امریکا یو高级 چارواک وویل چې متحده ایالات به د تړون د برخې په توګه Assets خلاص کړي [3]. خو ځینې راپورونه د متن د نهایتي کېدو په اړه د تضاد اشاره کوي؛ په داسې حال کې چې ځینې سرچینې وايي چې MOU لا دمخه نافذه ده [1]، نور راپورونه وړاندیز کوي چې متن به تر هغه وخته خپور نشي ترڅو چې د جمعې په ورځ فزیکي لاسلیک ترسره شي [2].
د بشپړې سلامۍ ترلاسه کولو لپاره، تړون د دوه میاشتو د رعایت (compliance) دورې ته اړتیا لري [2]. دا مهلت د دې لپاره دی ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې دواړه خواړه د جګالې د تل永久 بندولو څخه وړاندې د تفاهمي یادښت پر 14 ټکو عمل کوي [2].
“"دا تړون په ټولو fronts، د لبنان په ګډون، جګړه پای ته رسوي."”
د دې MOU الکترونیک لاسلیک د جګالې د بندولو لپاره د لوړې بیغونې (urgency) په کچه اشاره کوي، چې د Strait of Hormuz د ثبات لپاره یې د دودیزې فزیکي ډیپلوماسۍ په ځای کړې ده. د دوه میاشتو رعایت دوره ښيي چې که څه هم جګړه ممکن ځنډ شي، خو باور لا هم کم دی او تل永久 سلامۍ ته لیږد د 14 مادهای چوکاټ ته د تصدیق شویو تعهداتو مشروط دی.
