ولسمشر Donald Trump او د ایران چارواکو په فرانسه کې د G7 سرپرستۍ پر مهال د ceasefire د تمدید او د اټومي وسلو د خپرېدو د مخنیو کولو لپاره یو ۱۴ ماده ای تړون لاسلیک کړ [1].
دا تړون د نړیوالو د شپېنګ لارو د امنیت او د ایران د اټومي پروګرام د راتلونکي په حل کولو سره د سیمیکاوي ثبات کې یو مهم بدلون ښيي. د دې تړون هدف د 적اوتیو د زیاتوالي مخنیوی او په عین حال کې په سیمه کې د اقتصادي ریکاو لپاره د یو چو کټ چمتو کول دي.
د ۱۴ ماده ای تړون د شرایطو له مخې [1]، ایران ژمن شوی چې هیڅکله به اټومي وسله ترلاسه نه کړي. دا تړون همدارنګه د Strait of Hormuz د بیرو کولو هڅه کوي ترڅو د نړیوالو بحري ټرافیک جریان یقیني شي.
د conflict څخه وروسته د ایران د ریکاو لپاره، تړون د بیا construction او اقتصادي پراختیا لپاره د ۳۰۰ ملیارده ډالرو یو فنډ تاسیسوي [1]. که څه هم دا فنډ د تړون یو مرکزي رکن دی، مګر امریکا اړ نه ده چې په دې مجموعه کې ونشې [1].
ولسمشر Trump مخکې د ceasefire د دوه اونیو موده اعلان کړې وه [2]. د G7 تړون د ډیپلوماټیک چو کټ د پلي کولو لپاره د غیر تهاجمي حالت دا موده تمدیدوي.
دا تړون په فرانسه کې চূড়ান্ত شو، چیرې چې د G7 مشرانو د نړیوال امنیت په اړه د بحث لپاره سره یو ځای شوي وو. دا ۱۴ ټکي د ډیپلوماټیکو او اقتصادي امتیازاتو یوه سلسله شاملوي چې هدف یې د امریکا او ایران ترمنځ د اړیکو ثباتول دي [1].
“ایران ژمن شوی چې هیڅکله به اټومي وسله ترلاسه نه کړي.”
دا تړون هڅه کوي چې د ایران اقتصادي بیا construction د امریکا له مستقیمې مالي مسؤلیت څخه جلا کړي او په عین حال کې د ایرانیو اټومي وسلو پر وړاندې د یو permanent بندیز ترلاسه کړي. د Strait of Hormuz باندې د تمرکز په واسطه، دا تړون د دواړو اړیکو د سمدستي نارمالیز کېدو پر ځای د نړیوالو د انرژۍ بازارونو ثبات ته لومړیتوب ورکوي.
