امریکا او ایران د یو تفاهمي یادښت (Memorandum of Understanding) باندې اتفاق کړی چې د هستوي او امنیتي مسایلو په اړه د 60-ورځو د مذاکراتو موده پیلوي [1].

دا تړون په Middle East کې د نورو tensione-ګانو د مخنیوي لپاره یو مهم ډیپلوماټیک فرصت رامینځه راوړي. د制재تونو او سیمې کې د 적اوتیو په حل کولو سره، دواړه هیوادونه د یوې ناثابته جيوپوټیکي سیمې ثبات غواړي.

دا سند پلان شوی دی چې سس جمعه په Geneva کې په الکترونیکي ډول لاسلیک شي [1]. د راپورونو له مخې، د تفاهمي یادښت شرایط تیره پنجشنبه تقریباً په بشپړ ډول پرې اتفاق وشول [2]. دا تړون د Qatar د مشرۍ لاندې د 17 ساعتونو سختو میانجیتو (mediation) څخه وروسته لاس ته راغی [1].

دا 60-ورځیزه موده [1] د داسې څو حساسو fronts باندې د بحثونو د تسهیل لپاره ډیزاین شوې چې لوړې ګټې پکې شاملې دي. اصلي اهدافو کې د پختا هستوي شخړو حل کول او د制재تونو د تخفیف لپاره د یو چو کټ (framework) رامینځته کول شامل دي [1]. خواړه همدارنګه د جګړې د زیانونو د غرمون په اړه د مذاکراتو او د سیمې د امنیتي اقداماتو د پلي کولو intention لري [1].

د هستوي اندیښنو څخه پرته، دا مذاکرات د سیمې د 적اوتیو د پای ته رسولو هدف لري. د ډیپلوماټیک پروسې یو کلیدي لومړیتوب د Strait of Hormuz بیا خلاصول دي [1]. دا اوبیز لاره د نړیوالو انرژۍ بازارونو او بحري امنیت لپاره د tensão یو مرکزي ټکی پاتې کیږي.

د امریکا چارواکي او د ایران د بهرنیو چارو معاون وزیر په دې پروسه کې اصلي استازي دي [1, 2]. که څه هم الکترونیکي لاسلیک رسمي پیل ښیي، مګر د دې شخړو حقیقي حل د راتلونکي دوه میاشتې perio د بریاً کیدو پورې تړلی دی [1].

“دا تړون د Qatar د مشرۍ لاندې د 17 ساعتونو سختو میانجیتو څخه وروسته لاس ته راغی.”

دا تفاهمي یادښت د دوو ضد قوتونو ترمنځ د ډیپلوماسۍ د بیا پیل لپاره یو نازک کوشش څرګندوي. د Strait of Hormuz او د جګړې د زیانونو د غرمون باندې د تمرکز سره د هستوي مسایلو په څنګ کې، دا تړون دا recognizing کوي چې یوازून تخنیکي هستوي محدودیتونه د سیمې د ثبات لپاره کافي نه دي. د دې 60-ورځیزې مودې بریالیتوب به احتمالاً دې ته پورې وي چې آیا د 制재تونو تخفیف داسې وړاندې کیږي چې تهران ترې satisfaction ومومي پرته له دې چې په امریکا کې داخلي سیاسي ردعمل رامنځه شي.