د امریکا نائب رئیس JD Vance او د ایران استازو په پاکستان کې، په اسلام اباد کې د مذاکراتو پر مهال د سولې تړون ته رسیدو ته پاتې شول [1, 2].
د دې خبرو唔کوپو ناکامۍ د یوې نازکې دوه-اړنیزې وقفې پای ته رسیدو ته اشاره کوي [2, 3]، چې ممکن د یوې نسبتاً ثباتې دورې څخه وروسته د دواړو هیوادونو ترمنځ کړاوونه ډیر کړي.
دا ډیپلوماټیک هڅه د ۲۰۲۶ کال د اپریل په ۱۲مه ترسره شوه [1]. دا حساسه غونډه ۲۱ ساعته دوام وکړ [2] ځکه چې دواړو خواو هڅه کول یو پراخ تړون د سولې ترلاسه کړي. د جلسې د اوږدوالي سره سره، خبرې د یکشنباره سهار په لومړیو کې پرته له کوم رسمي تړون څخه پای ته ورسېدې [1].
چارواکو هیله درلوده چې په پاکستان کې دا غونډه د موجوده وقفې د تمدید لپاره یوه breakthrough وړاندې کړي [2, 3]. د دښمنۍ د کمیدو دوه-اړنیزه موده د اوږدمودتۍ حل لاره موندلو لپاره د یوې چوکاټ په توګه کار کوله [2]. خو sustains نشو شویو مسایلو اړخونه د وروستۍ تړون لاسلیک کولو ته a منع کړل [1, 2].
سره له دې چې د اپریل غونډې په بنبستۍ کې پای ته ورسېدې، ځینې راپورونه وړاندیز کوي چې د جونین د نیمایي ترڅه د سولې تړون احتمالات لاهم په یو نازک حالت کې دي [4]. د Vance په رأس کې د امریکا ډیپلوماټیک هیئت هڅه کول چې اصلي شکایتونه او امنیتي اندیښنې حل کړي چې تاریخي ډول یې د دوه اړخیزو اړیکو په لاره کې خنډ اوون.
په اسلام اباد کې د تړون نه ترلاسه کول سیمه ییز امنیتي وضعیت ناپایداره پریښود. د دوه-اړنیزې وقفې د لومړۍ مودې په پای ته رسیدو سره، د نویو جګړو خطر د نړیوالو څارونکو لپاره یو اصلي اندیښنه پاتې کیږي — په ځانګړي ډول په داسې حال کې چې ډیپلوماټیکې لارې لاهم کړاومنې دي.
“د امریکا نائب رئیس JD Vance او د ایران استازو د سولې تړون ته رسیدو ته پاتې شول”
د یوې لنډمودتۍ وقفې د اوږدمودتۍ سولې تړون ته د تبدیل نه کولو، د واشنګټن او تهران ترمنځ د ژورې ناترستۍ څرګندونه کوي. د پاکستان د یوې بېطرفه سیمې په توګه د کارولو سره، امریکا د مستقیمې ډیپلوماسۍ لپاره خپله اراده ښودله، مګر د breakthrough نشتوالی وړاندیز کوي چې د اختلاف اصلي ټکي د اوسنیو شرایطو سره د تطابق کې لاهم د حل شویو نه دي.



