امریکا او ایران د 적اواتو د پای plush او د هرمز تنگې د بیا خلاصیدو لپاره د سولې تړون وکړ [1].
دا تړون د ایرانیو بنډرو د امریکا د بلاکRemoval او په سیمه کې د فعالو جګړو د بندولو له لارې د مینځنی ختیځ د ثبات لپاره یو مهم هڅه ګڼل کېږي [1], [2].
د پاکستان لومړی وزیر شهباز شریف د یکشنباره، د جون ۱۴ نېچې د ټولنیزو رسنیو له لارې د دې تړون په اړه خبره وکړه [1], [5]. دا تړون د لبنان په اړه هم 条بندتیاوې لري [3]. د اعلان potrivit، دا تړون د ایران د اټومي پروګرام په اړه د نورو خبرو اترو لپاره ۶۰ ورځنیه موده ټاکلې ده [1].
د تړون د رسمي کولو د وخت په اړه متضاد راپورونه شته. Reuters څرګند کړه چې لاسلیک د جمعې، د جون ۱۹ نېچې پلان شوی دی [1]. خو USA Today ویي چې لاسلیک د یکشنباره، د جون ۱۴ نېچې تمه کېده [4].
سره له دې اعلان څخه، د تړون ثبات لا تر اوسه ناڅرګنده پاتې دی. که څه هم امریکا او ایران د سولې په لور اشاره کړې، خو نور راپورونه ښيي چې ایران د بیروت پر Beirut د اسرایلو د حملو څخه وروسته د خبرو اترو څخه د وتلو تهدید کړی دی [6].
پریزیډنت Donald Trump او لومړی وزیر Sharif د دې چوکاټ د اعلان په مرکز کې وو. د دې تړون اصلي موLدونه د 적اواتو بندول او د نړیوالې تجارت د جریان ډاډ ترلاسه کولو لپاره د shipping lanes د حیوي لارو بیا خلاصیدل دي [1], [2].
“دا تړون د مینځنی ختیځ د ثبات لپاره یو مهم هڅه ګڼل کېږي.”
دا تړون د دوو Kritikal فشار نقطه های د حل هڅه کوي: د هرمز تنگې د بحري امنیت او د اټومي خپرېدو اوږد مهاله شخاره. د بنډرو د لیرې کولو د ۶۰ ورځنیو مذاکراتو چوکاټ سره په تړاو، امریکا د ډیپلوماټیک امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره اقتصادي انCENTives کاروي. خو په لبنان کې د وضعیت ناثابتي او د ایران د وتلو تهدید ښيي چې دا تړون د تلپاتې حل پر ځای یو نازک ceasefire دی.
