پریزیډنت Donald Trump او د ایران چارمندانو د چهارشنبې ماښام ته د امریکا او ایران ترمنځ د جګړې د پایپۍ لپاره د یو پروتوکول تړون لاسلیک کړ [1].
دا تړون یو महत्त्वपूर्ण ډیپلوماټیک بدلون څرګندوي چې هدف یې د 적اوتیو د ودېدو او د اوږدمودتنیو اټومي بحثونو لپاره د یو چو کټ رامینځته کولو له لارې د سیمې ثبات تامینول دي.
Donald Trump په فرانسه کې په Versailles کې پر دغه سند لاسلیک کړ، پداسې حال کې چې د ایران رهبريګانو دا پروتوکول په لرېزه توګه لاسلیک کړ [1]. دا تړون په دریو اصلي اهدافو تمرکز کوي: د روانې جګړې پایپۍ، د اوسنی ceasefire تمدید، او د ایران د اټومي پروګرام په اړه د رسمي مذاکراتو پیل [2].
د دې پروتوکول په چوکاټ کې، دواړو هیوادونو د 60 ورځو لپاره د ceasefire تمدید باندې اتفاق وکړ [2]. دا موده د دې لپاره ده چې استازو ته اړین ډیپلوماټیک ځای ورکړل شي ترڅو د اټومي مذاکراتو معیارونه ټاکي. دا لاسلیک 17 جون 2026 کال ته اړوند دی [1].
د لاسلیک لپاره Versailles ته تلل دې پروسې ته یو سمبولیک اړخ ورکوي، هرڅومره چې د ایران د لاسلیک لرېزه بڼه د دواړو ادارو ترمنځ د پاتې شوي فاصله ایزېي په اړه اشاره کوي. دا پروتوکول د یوې وروستۍ معاهدې په ځای د یوې لومړۍ مرحلې په توګه کار کوي، ترڅو د راتلونکو meetings لپاره زمینه چاره کړي او د جګړې اصلي کړنیو ته حل لاره ومومي [2].
چارمندانو وویل چې دوی تر اوسه د اټومي مذاکراتو ځانګړي شرایط نه دي اعلان کړي، مګر دا پروتوکول دغو بحثونو د پیل لپاره قانوني او ډیپلوماټیک اساس رامینځته کوي. د ceasefire تمدید د دې تړون تر ټولو نږدې پایله ده، چې هدف یې د نورو tensione هاوړې کېدو مخنیوی دی ترڅو خواړه یوې پراخې حل لارې ته ورسېږي [2].
“دا تړون یو महत्त्वपूर्ण ډیپلوماټیک بدلون څرګندوي چې هدف یې د سیمې ثبات تامینول دي.”
دا پروتوکول د فعالې جګړې څخه د مدیریت شوې ډیپلوماسۍ ته لیږد څرګندوي. د 60 ورځو ceasefire په ترلاسه کولو سره، امریکا او ایران یو لنډمهاله بفر رامینځته کړی ترڅو دا وګورې چې آیا د اټومي مذاکرات د پوځي فشار پرته بیا فعالېدلی شي. لرېز لاسلیک ښیي چې که څه هم د جګړې په وړاندې ګډه ګټه شته، مګر ژور ناسمفهومي لا هم په اجرایی کچه د مخامخ ډیپلوماسۍ مخه نیسي.
